سلام بر شما

 مدتي است فرصت نكردم برايتان مطلبي تازه بنويسم

بنابراين امروز قصد دارم به خاطر تنوع هم كه شده موضوع جديدي كه مورد سئوال بسياري ازشماهاست را مطرح كنم

هر چند  موضوع وبلاگ ما درباب توحيد بوده اما از آنجا كه قرآن هم مي فرمايد انا لله و انا اليه راجعون؛ مبدأ ما خداست و به خدا باز مي گرديم هم مبدأ ما خداست و هم معاد ما بنابراين ما مي توانيم به مباحث مربوط به معاد هم بپردازيم.

يكي از سئوالات رايج اين است كه وقتي ما مرديم چه اتفاقاتي مي افتد؟

نخست لازم است بدانيم كه مسلمان و مؤمن مرگ را به معناي فنا و نيستي و نابودي نمي داند بلكه مرگ انتقال از عالمي به عالم ديگراست

 لازم به ذكر است قبل از اين كه مرگ انسان فرا برسد براي او حالات رخ مي دهد و اتفاقاتي مي افتد كه از آن به سكرات مرگ يا حالت احتضار ياد مي كنند كه در پست هاي آينده به مواردي از آن اشاره خواهيم .

بگذريم پس از اين عالم وارد عالم برزخ مي شويم كه فاصله ميان دنيا و آخرت است.

آيات متعددى از قرآن كريم حاكى از وجود عالمى پس از وقوع مرگ تا قيامت است كه شخص متوفّى تا برپايى قيامت در آن متنعّم يا معذّب مى باشد. برخى از اين آيات عبارتند از: آل عمران; آيه 169، مؤمنون; آيه 100، مؤمن/11 و..

روح انسان، بلافاصله پس از مرگ وارد عالم برزخ مى گردد; خواه او را در قبر خاكى بگذارند يا خير. و اساساً، عالم قبر (عالم برزخ); غير از قبرى است كه در دلِ خاك، براى خاك سپارى بدن انسان حفر مى گردد. به ديگر سخن انسان پس از مرگ، حيات جديدى را در عالم برزخ آغاز مى كند و اين امر، منوط به دفن شدن در قبر نيست.

عالم برزخ

«و من ورآئهم برزخ إلى يوم يبعثون; (مؤمنون، 100) و پشت سر آنان برزخى است تا روزى كه برانگيخته شوند.» آيات و روايات بطور روشن دلالت دارد كه بعد از زندگى دنيا و قبل از قيامت عالمى وجود دارد بنام «عالم برزخ» كه روح انسان بعد از مرگ تا برپائى قيامت در آن جا زندگى مى كند.

روح انسان بعد از جداشدن از اين جسد خاكى در جسم هاى لطيفى قرار مى گيرد كه بسيارى از عوارض ماده را ندارد; و چون از هر نظر شبيه اين جسم است به آن «قالب مثالى» و يا «بدن مثالى» مى گويند; يعنى بدنى شبيه همين بدن اما نه به كلى مجرد است و نه مادى محض.

 از نگاه قرآن و روايات همه انسان ها حيات برزخى دارند.

از روايات استفاده مى شود كه انسانها در برزخ به پنج گروه قابل تقسيم مي شوند:

1. افرادى كه در درجه اعلاى از ايمان و كمال هستند اين افراد پس از مرگ و پاسخ به سئوالات نكير و منكر روح آنها در قالب مثالى قرار مى گيرد و به بهشت برزخى وارد مى شوند و در آن جا در محضر اميرالمؤمنين(عليه السلام) و در بهشت برزخى به انواع نعمتهاى الهى متنعم مى شوند; تا برپا شدن قيامت.

2. افرادى كه مؤمن هستند ولى نه در درجه و كمال گروه قبلى، اين افراد پس از سئوال و پاسخ در قبر، درى از بهشت (برزخى) به سوى قبر آنان باز مى شود و قبر به مقدار چشم انداز، وسيع شده و باغى از باغهاى بهشت مى شود. اين گروه در قبرشان به نعمتهاى پروردگار متنعمند و هميشه دعايشان اين است كه خدايا قيامت را برپا نما و نعمتهاى بهشتى را كه به ما وعده داده اى عطا فرما!

3. مؤمنين معصيت كار كه مستحق عذابند، آنها پس از ورود به قبر و سؤال نكير و منكر و عدم توانايى آنها براى پاسخ دادن، فرشتگان با عمودى كه در دست دارند بر فرق آنها مى كوبند و قبرشان پر از آتش مى شود. و درى از جهنم (برزخى) به سوى قبر آنان باز مى شود و قبرشان تبديل به چاهى از چاههاى جهنم مى گردد و اين گروه در قبر معذبند تا وقتى كه گناهانشان بخشوده شود.

4. كسانى كه كافر محض هستند، اينها هم همانند مؤمنين معصيت كار در جهنم برزخى معذبند تا برپا شدن قيامت; با اين تفاوت كه عذاب كافر، عذاب عقيده و عمل است و كاهش دهنده عذاب قيامتش نيست; ولى عذاب مؤمن گناهكار، عذاب عمل است و باعث پاك شدن او مى شود و جنبه اصلاحگرانه دارد.

5. گروهى كه نه اهل ثوابند كه مستحق نعمت باشند و نه اهل گناه تا مستحق عذاب گردند اين گروه روحشان (در قالب مثالى) بصورت بى هوش و يله و رها باقى مى ماند تا برپا شدن قيامت.

هنگام مرگ روح انسان از بدن به طور كامل جدا مى شود و به هنگام رستاخيز، خداوند متعال بار ديگر بدن و استخوان هاى پوسيده و خاك شده را حيات مجدد مى دهد و روح، دوباره به آن بر مى گردد.

 


نویسنده : عدل الهی ساعت ۱۱:٤٢ ‎ب.ظ تاریخ پنجشنبه ۱٤ اردیبهشت ،۱۳۸٥