ضمن عرض تسليت به مناسبت ايام شهادت حضرت زهرا سلام الله عليها

به اين بهانه به بحث شفاعت پرداختم

مگر نه اين كه حضرت زهرا(سلام الله عليها) شفيعه امت است . چند سؤال:

 1 . آيا شيعيان تا ابد ، جهنمى خواهند بود ؟ 2 . ما محبان اهل بيت(عليهم السلام) كه گاهى گناه مى كنيم و معرفتمان به آن عزيزان كم است ، آيا به اندازه محبت پاداشى برايمان منظورمى شود ؟ اگر به خاطر معرفت كم به آن ها گناه كنيم ، پاداش اول خنثى خواهد شد يا نه ؟

پاسخ : از آيات قرآن كريم استفاده مى شود كه هر كس مرتكب گناه و كار بدى شود ، جزاى آن را در قيامت خواهد ديد : «فمن يعمل مثقال ذرّة خيراً يره * و مَن يعمل مثقال ذرّة شرًّا يره » (زلزله ، 7 ـ 8) مگر اين كه توبه كند و در همين دنيا از گناه پاك شود و نقايص خود را با اعمال صالح جبران نمايد : «إلاّ مَن تاب و ءامن و عمل عملا صـلحاً فأولـئك يبدّل اللّه سيّـاتهم حسنـت و كان اللّه غفوراً رّحيما» (فرقان ، 70) و يا اگر لايق شفاعت باشد ، مورد شفاعت قرار گيرد . قرآن كريم عده اى از كسانى را كه شفاعت شامل حال آن ها نمى شود ، نام برده است .

امّا گنهكارانى كه از فضل و رحمت بى پايان الهى استفاده نكنند و با بار گناه وارد قيامت شوند ، به ميزان جرم و گناهشان در جهنم مى مانند و آن گاه كه از آلودگى و گناه پاك شوند ، وارد بهشت مى شوند . فقط عده اى همچون كافران و منافقان معاند براى هميشه در جهنم باقى خواهند ماند :

«إنّ اللّه جامع المنـفقين و الكـفرين فى جهنّم جميعاً» (نساء ، 140) ; «أولـئك أصحـب النّار هم فيها خـلدون» (آل عمران ، 116 و مجادله ، 17) همان گونه كه بهشتيان براى هميشه در بهشت خواهند بود .

محبتِ همراه با شناخت ، بسيار مفيد است . پاداش محبت به امامان معصوم(عليهم السلام) چنان چه گناهى صورت بگيرد ، محفوظ است . با توجه به آيه 70 فرقان كه در پاسخ پرسش شماره 2 بيان شد ، محبت به آن بزرگواران آن قدر عظمت دارد كه احتمال بخششِ گناهان صورت گرفته زياد است ; به خصوص اين كه امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد :

«لاتستصغر مودتنا فانها من الباقيات الصالحات ; دوستى ما را كوچك نشمار كه از باقيات صالحات است .» رسول خدا(صلى الله عليه وآله)مى فرمايد : «مردنِ با محبتِ به امامان(عليهم السلام) ، مردنِ شهيد ، آمرزيده ، توبه كننده ، مؤمن كامل ، ميهمان در بهشت و.. . است» از اين فرمايش ها به دست مى آيد كه پاداش محبت به ائمه دين(عليهم السلام) نه تنها محفوظ است ، بلكه از بين برنده گناهان هم مى شود ; البته اين حرف نبايد باعث شود كه انسان به همين بهانه گناه كند ; چون محبت واقعى مانع از گناه كردن است . امام صادق (عليه السلام)مى فرمايد : «ما احب الله من عصاه ; كسى كه گناه مى كند خدا را دوست نمى دارد .» از همين جمله مى توان نتيجه گرفت : كسى كه گناه مى كند ، محبت واقعى به امامان معصوم(عليها السلام) ندارد .

 


نویسنده : عدل الهی ساعت ۱٠:٢٩ ‎ق.ظ تاریخ شنبه ٢٠ خرداد ،۱۳۸٥