لطفا در اين مورد كه خود شناسي مسيري براي خداشناسي است توضيح بدهيد؟

در روايتي از حضرت علي آمده است:« من عرف نفسه فقد عرف ربه) اين روايت از پيامبر اكرم نيز، روايت شده است.

در تفسير اين روايت و اين نكته 12 نظريه داده شده است كه به مهتمرين آنها در اين جا اشاره مي كنيم.

1.      هركسي بداند نفس او يكي است و متعدد نيست و در صورت تعدد نفس تعارض، تمانع و فساد در بدن پديد مي آيد خواهد دانست كه اگر رب متعدد بود همه اين مشكلات در جهان نيز پديد مي آمد،(لو كان فيهما آلهة الا الله لفسدتا)

2.      هر كسي بفهمد كه هيچ حالتي از احوال بدن از نفس مخفي و پوشيده نيست خواهد دانست كه از خداوند متعال ذره اي در زمين و نه در آسمان مخفي نخواهد بود چرا كه محال است مخلوق چنين علمي داشته باشد ولي خالق از اين علم بي بهره باشد.

3.      هر كسي بداند كه قرب و نزديكي نفس به اعضاي بدن يكسان است و از يكي دورتر و به ديگري نزديكتر نيست خواهد دانست كه نسبت اشيا به خداي متعال در قدرت و علم يكسان است و اشيا در قرب به قدرت وعلم خداي متعال تفاوتي ندارند.

4.       هر كسي بداند كه نفس با حواس پنجگانه درك نمي شود مي فهمد كه خداي متعال نيز چنين است.

5.      هر كسي بداند كه صفات نفس ناقص است و كامل نيست مي فهمد كه خداي متعال را به صفات كمال خواهد شناخت چرا كه نقص دلالت بر حدوث مي كند پس لازم است كمال در كنارش باشد.

(الالهيات في مدرسة اهل البيت عليهم السلام، علي رباني گلپايگانگي ص،36 و 37 طبع سپهر،قم اول 1420 ه ق؛ تفسير الميزان، ج 6 ص 170 ذيل آيه 105 سوره مائده،رساله فارسي انه الحق، علامه حسن زاده آملي، ص 159 انتشارات قيام، قم، دوم، 1379


نویسنده : عدل الهی ساعت ۱:٥۱ ‎ق.ظ تاریخ دوشنبه ٢۸ خرداد ،۱۳۸٦