فاطمه زهرا شفيعه امت در قيامت

ضمن عرض تسليت به مناسبت ايام شهادت حضرت زهرا سلام الله عليها

به اين بهانه به بحث شفاعت پرداختم

مگر نه اين كه حضرت زهرا(سلام الله عليها) شفيعه امت است . چند سؤال:<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 1 . آيا شيعيان تا ابد ، جهنمى خواهند بود ؟ 2 . ما محبان اهل بيت(عليهم السلام) كه گاهى گناه مى كنيم و معرفتمان به آن عزيزان كم است ، آيا به اندازه محبت پاداشى برايمان منظورمى شود ؟ اگر به خاطر معرفت كم به آن ها گناه كنيم ، پاداش اول خنثى خواهد شد يا نه ؟

پاسخ : از آيات قرآن كريم استفاده مى شود كه هر كس مرتكب گناه و كار بدى شود ، جزاى آن را در قيامت خواهد ديد : «فمن يعمل مثقال ذرّة خيراً يره * و مَن يعمل مثقال ذرّة شرًّا يره » (زلزله ، 7 ـ 8) مگر اين كه توبه كند و در همين دنيا از گناه پاك شود و نقايص خود را با اعمال صالح جبران نمايد : «إلاّ مَن تاب و ءامن و عمل عملا صـلحاً فأولـئك يبدّل اللّه سيّـاتهم حسنـت و كان اللّه غفوراً رّحيما» (فرقان ، 70) و يا اگر لايق شفاعت باشد ، مورد شفاعت قرار گيرد . قرآن كريم عده اى از كسانى را كه شفاعت شامل حال آن ها نمى شود ، نام برده است .

امّا گنهكارانى كه از فضل و رحمت بى پايان الهى استفاده نكنند و با بار گناه وارد قيامت شوند ، به ميزان جرم و گناهشان در جهنم مى مانند و آن گاه كه از آلودگى و گناه پاك شوند ، وارد بهشت مى شوند . فقط عده اى همچون كافران و منافقان معاند براى هميشه در جهنم باقى خواهند ماند :

«إنّ اللّه جامع المنـفقين و الكـفرين فى جهنّم جميعاً» (نساء ، 140) ; «أولـئك أصحـب النّار هم فيها خـلدون» (آل عمران ، 116 و مجادله ، 17) همان گونه كه بهشتيان براى هميشه در بهشت خواهند بود .

محبتِ همراه با شناخت ، بسيار مفيد است . پاداش محبت به امامان معصوم(عليهم السلام) چنان چه گناهى صورت بگيرد ، محفوظ است . با توجه به آيه 70 فرقان كه در پاسخ پرسش شماره 2 بيان شد ، محبت به آن بزرگواران آن قدر عظمت دارد كه احتمال بخششِ گناهان صورت گرفته زياد است ; به خصوص اين كه امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد :

«لاتستصغر مودتنا فانها من الباقيات الصالحات ; دوستى ما را كوچك نشمار كه از باقيات صالحات است .» رسول خدا(صلى الله عليه وآله)مى فرمايد : «مردنِ با محبتِ به امامان(عليهم السلام) ، مردنِ شهيد ، آمرزيده ، توبه كننده ، مؤمن كامل ، ميهمان در بهشت و.. . است» از اين فرمايش ها به دست مى آيد كه پاداش محبت به ائمه دين(عليهم السلام) نه تنها محفوظ است ، بلكه از بين برنده گناهان هم مى شود ; البته اين حرف نبايد باعث شود كه انسان به همين بهانه گناه كند ; چون محبت واقعى مانع از گناه كردن است . امام صادق (عليه السلام)مى فرمايد : «ما احب الله من عصاه ; كسى كه گناه مى كند خدا را دوست نمى دارد .» از همين جمله مى توان نتيجه گرفت : كسى كه گناه مى كند ، محبت واقعى به امامان معصوم(عليها السلام) ندارد .

 

/ 5 نظر / 6 بازدید
دادگر

سلام خيلی وبلاگ مفيدی داريد

behzad

با توجه به گفته شما: همانطور که در پست های قبلی براتون نوشتم، عصمت موهبتی الهى و ذاتى است كه بر اساس شايستگى هاى افرادآنهم تحت شرايطى، به شخص معصوم افاضه مى شود و هرگز قابل تحصيل و اكتسابی نيست. سوال من اینست که چگونه می شود که امام قبل از تفویض عصمت، معصوم باشد؟که اگر معصوم است دیگر چه نیازی به تفویض عصمت دارد؟

behzad

می خواستم بپرسم که چگونه محبت واقعی مانع از انجام گناه می شود؟لطفا منطقی جواب بدهید!؟و دیگر اینکه چگونه محبت غیر واقعی باعث بخشیده شدن گناهان می شود؟و اگر اینطور باشد آدم عاقل محب می شود و با خیال راحت گناه میکند!!و به قول شما بهانه خوبی می شود برای انجام گناه،پس با مطالعه بیشتر سعی کنید که کاملا منطقی سخنتان را تصحیح کنید وگرنه بایستی در آخرت جوابگو باشید.

درجستجوي معنا

دوري تو از آن كس كه خواهان تو است نشانه كمبود بهره تو در دوستي است ، و گرايش تو به آن كس كه تو را نخواهد ، سبب خواري توست. ((حكمت 451 نهج البلاغه))

احمد سليم کريمی

ميخواستم از جمله دوستان واقعی ائمه معصومين باشم خيلی زحمت کشيدم اما شيطان در هرمرتبه مرا دوباره به راه های خلاف قرآن سوق داد من خيلی احساس شرمندگی از انجام اعمال ناشائسته مينمايم و فکر مينمايم که ديگر همه را از دست داده ام و راه برای باز گشت ندارم نمی دانم چه کنم؟ و موضوع ديگر اينکه ميخواهم يک تلاوت کننده و يا قرائت کننده خوب قرآن باشم و آرزم دارم که يه ايران بيآيم و در آنحا برای مدت زندگی کرده و به اين آرمان که دارم نايل آيم. آيا ممکن است؟ زيرا از خود نميتوانم مصرف نمايم .